Sinterklaas bestaat niet,
En dat geld ook voor zwarte piet.
Toen dat voor het eerst gezegd werd wou je het niet geloven.
Waarom wilden ze ons van die mooie fantasie beroven?
De tweede keer werd je zelfs heel erg boos en verdrietig,
Je voelde je verraden en nietig.
Door de jaren heen kwam de waarheid aan het licht,
Al die jaren was je voor die grote leugen gezwicht.
Het valt je op dat sint toch erg veel op de buurman lijkt,
En je ziet dezelfde pretlichtjes in de ogen al hij naar je
kijkt.
Het was toch eigenlijk ook wel raar, begin je te denken,
Hoe kan één persoon zoveel cadeaus schenken.
Totdat je je eigen kinderen voor begint te liegen,
Want eigenlijks loop je de boel dan te bedriegen.
Maar je komt er niet onderuit,
deze leugen bereikt iedere jonge spruit.
Vele jaren later is het zo ver gekomen.
Dat u, oma, naar de intocht van sinterklaas wordt mee genomen.
Je kijkt naar het blijde gezicht van ieder kind.
Wat je toch zo'n prachtig aanzicht vindt.
Is sinterklaas nou een mooie fantasie of een grote leugen??
Toch is het fijn om je elk jaar er weer op te kunnen verheugen.
Glimlachend stopt oma een cadeau in de schoen,
En dacht terug aan haar belevingen van toen.
Nu weet je zeker, hij bestaat niet echt,
En de waarheid weten is je goed recht.
Maar is het niet heerlijk om net alsof te doen.?
En vrolijk zetten ook wij onze schoen. |
Dit
jaar is je wens uitgekomen:
Het
is Piet z'n taak om jou te betrappen
Sint
keek even in jouw dossier. Nou, dat viel hem reuze mee.